



Ο κ. Αγοραστός κατέθεσε φάκελο με στοιχεία όπου καταγγέλλει ότι:
- Δεν ακολουθείτο ο σύννομος δρόμος όσον αφορά τη σφράγιση των μαγαζιών, για παράδειγμα ενώ έπρεπε να σφραγίζονται τα μαγαζιά μετά από 3 παραβάσεις που κατέγραφε η αστυνομία , ωστόσο εξακολουθούσαν να λειτουργούν με παράνομες παρατάσεις, αναστολές και προεγκρίσεις , υποστηρίζει δε ότι λειτούργησαν μαγαζιά με προεγκρίσεις για ένα ολόκληρο χρόνο, αντί του μήνα. Το σκεπτικό πως με την «αυτόκλητη υπεραπλούστευση» των διαδικασιών η Δημοτική Αρχή ήθελε σε χαλεπούς καιρούς να στηρίξει τους μαγαζάτορες , μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει, εφόσον κανένας δε μπορεί να καταλύσει τον νόμο ετσιθελικά , εξάλλου η χρησιμοποίηση δύο μέτρων και δύο σταθμών δημιουργεί άνισες ευκαιρίες και βλάπτει την υγιή επιχειρηματικότητα πλασάροντας κακά πρότυπα.
- Δεν υπήρχε ενιαίος τρόπος αντιμετώπισης όλων των μαγαζιών για την είσπραξη του 2%, αντιθέτως ασκείτο πίεση προκειμένου τα χρέη ημετέρων να μπαίνουν στον πάγο.
- Δεν έγιναν οι απαιτούμενες ενέργειες για την είσπραξη των προστίμων που αφορούσαν παραβιάσεις του ΚΟΚ που έγιναν εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Αμπελοκήπων και αναφερόταν στο χρονικό διάστημα από 2005 έως 2008 .( ποσό ύψους 238.000 ευρώ).
- Υπάρχουν ανείσπρακτα χρέη προς το δήμο από το 2007 και εντεύθεν που αφορούν φωτεινές διαφημιστικές επιγραφές μαγαζιών , αλλά και διαφημιστικές πινακίδες μεγάλων εταιρειών που τα συμβόλαιά τους ήταν κατά την καταγγελία του Αγοραστού κλειδωμένα σε κάποια γραφεία προκειμένου να τύχουν «άλλης» μεταχείρισης.
- Πολλές από τις προμήθειες γινόταν με απευθείας αναθέσεις παράτυπα.
- Υπάρχουν σε όλα τα τιμολόγια υπερτιμολογήσεις.
- Ξοδεύτηκαν σε συγκεκριμένους τυπογράφους τεράστια ποσά για αφίσες και προσκλήσεις π.χ. το έτος 2004 μόνο η Δημοτική Επιχείρηση πλήρωσε για εκτυπώσεις 46.195 ευρώ., ενώ από το 2003 -2009 πλήρωσε συνολικά 142.067 ευρώ. Ο δήμος πλήρωσε για τα έτη 2007,2008,2009 συνολικά 312.385 ευρώ ( και ενώ λείπουν τιμολόγια από 2003-2006 το σύνολο ωστόσο που διαμορφώνεται ανέρχεται στο ύψος των 454.452 ευρώ )
- Υπήρξε «υπερπαραγωγή» 49.000 αφισών, κατά το έτος 2004 οι Αμπελόκηποι θα έπρεπε να «σκεπαστούν» στην κυριολεξία από αφίσες. Δειγματοληπτικά για τους Βρεφονηπιακούς και Παιδικούς Σταθμούς βγήκαν συνολικά 21.000 αφίσες, για το ΚΗΦΗ ( παρά τις παρατυπίες στην υλοποίηση του προγράμματος που διαπιστώθηκαν κατά τον έλεγχο) ο Δήμος έβγαλε για το ανύπαρκτο στην ουσία πρόγραμμα 13.000 αφίσες, για το ΚΔΑΠ έβγαλε 10.000 αφίσες κλπ.
- Η χρέωση για τις αφίσες και τις προσκλήσεις δεν είχε καμία «λογική ακολουθία», για παράδειγμα είχαμε για πανομοιότυπα προϊόντα υψηλότερες τιμές στα τιμολόγια του 2004 σε σχέση με τα τιμολόγια του 2009 , ενώ το αντίθετο θα ήταν αναμενόμενο .!
- Έγιναν κατατμήσεις έργων – τιμολογίων προκειμένου να αποφευχθεί ο σύννομος δρόμος της διενέργειας διαγωνισμών!
- Και στα πλαίσια διαγωνισμού γινόταν και πάλι παρατυπίες και ο διαγωνισμός κατακυρωνόταν στον πλειοδότη αντί του μειοδότη, για παράδειγμα το 2008 προμήθευσε εταιρεία με είδη ζαχαροπλαστικής το Δήμο , ενώ μειοδότης ήταν άλλη επιχείρηση. Ο δήμος πλήρωσε 29738 ευρώ, ενώ θα πλήρωνε λιγότερα , συμπέρασμα που προκύπτει αν συγκρίνουμε τις προσφορές των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό .
Τὴ Μεγάλη Δευτέρα, μετὰ τὸ Κοντάκιο καὶ τὸν Οἶκο τῆς ἡμέρας, θ᾿ ἀκούσουμε μαζὶ μὲ τὸ σύντομο συναξάρι, αὐτὸ τὸ ὑπόμνημα: «τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Δευτέρᾳ, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταρασθείσης συκῆς». Δοξάζεται καὶ τιμᾶται ὁ πάγκαλος Ἰωσήφ, γιατί «τῆς Αἰγυπτίας τότε ταῖς ἡδοναῖς μὴ δουλεύσας», ἐσκλαβώθηκε μὲν κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ κατὰ τὴν ψυχὴ ἔμεινε ἀδούλωτος, ὁ ἀοίδιμος καὶ σώφρων, καὶ ἔτσι ἀξιώθηκε νὰ γίνει κυρίαρχος ὅλης τῆς Αἰγύπτου. «Ὁ Θεὸς γὰρ παρέχει τοῖς δούλοις αὐτοῦ στέφος ἄφθαρτον». Ἡ κατάρα ἔπειτα τῆς ἄκαρπης συκιᾶς, μᾶς λέει ν᾿ ἀποφεύγουμε τὸ πάθος καὶ νὰ κάνουμε ἔργα καὶ καρποὺς πνευματικούς, γιὰ νὰ μὴ μᾶς εὕρει ὁ Χριστὸς μὲ φύλλα μοναχὰ σὰν ἔρθει, καὶ μᾶς δείξει τὴ φωτιά, σὰν μοίρα ἀναπόφυγη τῶν ἀκάρπων μας δέντρων.
Τὴ Μεγάλη Τρίτη θ᾿ ἀκούσουμε: «τῆς τῶν δέκα παρθένων παραβολῆς μνείαν ποιούμεθα», δηλ. τῶν πέντε φρονίμων καὶ τῶν πέντε μωρῶν παρθένων, μὲ τὶς διδακτικὲς λαμπάδες τους. Μᾶς συμβουλεύει κ᾿ ἐδῶ μὲ ὕμνους ἐξαίσιους ἡ Ἐκκλησία μας, «νὰ σπουδάσωμεν νὰ ἀνάψωμεν τὰς νοητὰς λαμπάδας τῶν ψυχῶν μας, ὡς αἱ φρόνιμοι ἐκεῖναι παρθένοι. Διατί; Ἵνα μὲ τὸ λαμπρὸν φῶς τῶν λαμπάδων μας καὶ μὲ ὕμνους πνευματικούς, συναπαντήσωμεν τὸν ἀθάνατον νυμφίον τῶν ψυχῶν, δηλαδὴ τὸν Δεσπότην μας Ἰησοῦν Χριστόν, ὅστις θὰ ἔλθει ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ κόσμου, διὰ νὰ ἐμβάσει τὰς δρονίμους ψυχὰς μέσα εἰς τὸν οὐράνιον νυμφώνα τῆς ἀϊδίου τρυφῆς τεσ καὶ βασιλείας».
Τὴ Μεγάλη Τετάρτη: «τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικὸς μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι Πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου Πάθους μικρὸν τοῦτο γέγονεν». Ποιὸς δὲν δακρύζει, ὅταν σκεφθεῖ ὅτι, ἐνῶ ὅλοι ἁμαρτάνουμε (καὶ πολλὲς φορὲς βαρύτερα ἀπὸ τὴν πόρνη) ὡστόσο δὲν ἀκολουθοῦμε τὸ παράδειγμά της, γιὰ νὰ σβήσουμε μὲ δάκρυα μετανοίας τὸ χειρόγραφο, ποὺ εἶναι φορτωμένο μὲ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν μας.
Τὴ Μεγάλη Πέμπτη «ἐορτάζομεν τὸν Ἱερὸν Νιπτήρα, τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον, τὴν ὑπερφυᾶ προσευχὴν καὶ τὴν Προδοσίαν». Ἡ κυριαρχοῦσα μορφὴ – αἰώνιο σύμβολο σκότους συνειδήσεως καὶ παράδειγμα πρὸς ἀποφυγὴν – εἶναι ἡ προδοτικὴ ὄψη τοῦ Ἰούδα.
Τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ «τὰ Ἅγια καὶ Σωτήρια καὶ Φρικτὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν».
Καὶ τὸ Μέγα Σάββατον «τὴν Θεόσωμον Ταφὴν καὶ τὴν εἰς ᾍδου κάθοδον τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν».